Uczeń i następca świętego Nicecjusza na stolicy biskupiej w Trewirze, jeden z pierwszych frankijskich biskupów miasta, wielki szerzyciel kultu świętego Marcina.
Uczeń świętego Nicecjusza, za którym udał się na wygnanie, Magneryk objął po nim stolicę biskupią w Trewirze między 566 a 569 rokiem. Nosząc imię germańskie, jest być może pierwszym Frankiem na tej stolicy. Według jego Żywotu, spisanego około roku tysięcznego, przekształcił kościół Świętego Krzyża w oratorium świętego Marcina, dające początek opactwu Świętego Marcina, i założył inne kościoły poświęcone biskupowi Tours.
Bliski królom Merowingom, w 585 roku był ojcem chrzestnym Teodeberta II, syna Childeberta II. Grzegorz z Tours, który znał go osobiście, opowiada, że w 587 roku książę Bozon, skazany na śmierć przez królów, schronił się u niego i wziął go jako zakładnika. Magneryk przyciągnął też do swojego duchowieństwa świętego Gerego, późniejszego biskupa Cambrai. Zmarł po 587 roku, według tradycji 25 lipca.











