
Nowicjusz cysterski, który został wikariuszem przy granicy austriackiej, zwabiony w zasadzkę fałszywym wezwaniem do chorego i zasztyletowany w wieku dwudziestu pięciu lat.
Urodzony w Szombathely w 1931 roku, János Brenner wstępuje w 1950 roku do cystersów w Zirc pod imieniem brat Anasztáz, kilka tygodni przed rozwiązaniem zakonów. Odbywa nowicjat w tajemnicy, a potem przechodzi do seminarium diecezjalnego w Szombathely i w Győr. Wyświęcony na kapłana 19 czerwca 1955 roku, zostaje wikariuszem w Rábakethely, koło Szentgotthárd, przy granicy austriackiej.
Bardzo lubiany przez dzieci i młodzież, przeszkadza władzom, które żądają jego przeniesienia. Swemu biskupowi, który go o tym uprzedza, odpowiada: „Nie boję się, chętnie zostaję”.
W nocy z 14 na 15 grudnia 1957 roku młody mężczyzna przychodzi po niego, by zanieść sakramenty choremu. Na drodze do Zsidy János zostaje napadnięty i trafiony trzydziestoma dwoma ciosami noża; znaleziono go, jak tulił do siebie puszkę z Eucharystią. Zostaje beatyfikowany w Szombathely 1 maja 2018 roku i spoczywa w katedrze tego miasta.
Nie boję się, chętnie zostaję.






