
Młody wiedeńczyk ciężko ranny podczas Wielkiej Wojny, który wstąpił do norbertanów w Geras, by wynagrodzić odstępstwo współbrata, i ofiarował swe cierpienia aż do śmierci, w wieku 27 lat.
Urodzony 11 kwietnia 1897 roku w Wiedniu, Franz Alexander Kern bardzo młodo wstępuje do małego seminarium w Hollabrunn. Zmobilizowany w 1915 roku, zostaje ciężko ranny w płuco na froncie włoskim; jego rany nigdy się nie zagoją. Dowiedziawszy się, że norbertanin z opactwa Strahov w Pradze, Isidor Zahradník, opuścił swój zakon pod koniec 1919 roku, by przejść do Czechosłowackiego Kościoła Narodowego, chce zająć jego miejsce, aby wynagrodzić to odstępstwo: wstępuje do norbertanów w opactwie Geras w Dolnej Austrii pod imieniem Jakob.
Wyświęcony na kapłana w katedrze świętego Szczepana w Wiedniu 23 lipca 1922 roku, pełni posługę zaledwie kilka miesięcy, po czym choroba przykuwa go do łóżka. Umiera w Wiedniu 20 października 1924 roku, w dniu, w którym miał złożyć śluby wieczyste. Spoczywa w kościele opackim w Geras. Jan Paweł II beatyfikuje go w Wiedniu 21 czerwca 1998 roku.






