Wydana za mąż w wieku trzynastu lat i owdowiała w wieku osiemnastu, poświęciła się opiece nad trędowatymi z Huy, a potem przez trzydzieści sześć lat żyła jako rekluza w pobliżu ich leprozorium.
Urodzona w Huy w 1158 roku w zamożnej rodzinie, Iwetta (Juette) zostaje wydana za mąż wbrew swej woli w wieku trzynastu lat i owdowiawszy w wieku osiemnastu, jest matką trojga dzieci. Odmawiając ponownego zamążpójścia, rozdaje swe dobra i około 1181 roku idzie służyć trędowatym w leprozorium Grands-Malades, koło Huy, gdzie żyje około dziesięciu lat wśród nich.
Około 1191 roku każe się zamknąć w celi rekluzy przylegającej do kaplicy leprozorium, gdzie pozostaje aż do swej śmierci, 13 stycznia 1228 roku. Przychodzono tam, by się z nią radzić; uzyskała nawrócenie swego ojca i jednego z synów. Jej Żywot napisał norbertanin Hugo z Floreffe, który ją znał. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 13 stycznia.






