
Kapłan z Orleanu, który został dominikaninem mimo beznadziejnego stanu zdrowia, prowincjał Tuluzy, a potem generał zakonu, uczynił z kolegium świętego Tomasza w Rzymie przyszły uniwersytet Angelicum.
Urodzony w Orleanie w 1832 roku w rodzinie kupieckiej, Henri Cormier, uzdolniony muzycznie, został wyświęcony na kapłana przez bpa Dupanloupa w 1856 roku, a w tym samym roku wstąpił do nowicjatu dominikańskiego we Flavigny, otwartego przez Lacordaire'a, jako Hyacinthe-Marie. Powtarzające się krwotoki uniemożliwiały jego profesję; Pius IX zezwolił na nią tylko pod warunkiem miesiąca bez ataku, i na tym, co uważano za łoże śmierci, złożył profesję w Santa Sabina w 1859 roku, po czym całkowicie wyzdrowiał.
Przeor na Korsyce, pierwszy prowincjał Tuluzy, przeor w Marsylii, został wybrany generałem zakonu 21 maja 1904 roku. Odnowił zniesione prowincje i rozwinął w Rzymie kolegium świętego Tomasza, podniesione w 1906 roku do rangi kolegium papieskiego, z dewizą caritas veritatis, „miłość prawdy”. Wycofany do San Clemente w 1916 roku, zmarł tam 17 grudnia; jego szczątki spoczywają w Angelicum. Jan Paweł II beatyfikował go 20 listopada 1994 roku.







