Kapucyn z Piemontu, pierwszy wikariusz apostolski Galla, spędził blisko trzydzieści lat w Etiopii, zakładając misje wśród Oromo, zanim został wydalony i mianowany kardynałem.
Urodzony 8 czerwca 1809 roku w Piovà d'Asti, dziś Piovà Massaia na jego cześć, Lorenzo Massaia przyjął habit kapucyński w wieku siedemnastu lat jako Guglielmo i w 1832 roku został wyświęcony na kapłana. 26 kwietnia 1846 roku Grzegorz XVI utworzył wikariat apostolski Galla, czyli Oromo z południowej Etiopii, i powierzył go jemu; konsekrowany na biskupa w Rzymie, opuścił Włochy w czerwcu i potrzebował sześciu lat, by dotrzeć do swojej misji.
Od 1852 do 1879 roku, mimo prześladowań, wygnań i dwuletniego pobytu w Europie, zakładał misje, napisał pierwszy katechizm w języku oromo, wyświęcił trzech biskupów, w tym świętego Justyna de Jacobis w 1849 roku, rozpowszechniał szczepienia przeciw ospie i praktykował chirurgię. Wydalony z Etiopii w 1879 roku, wycofał się do klasztoru we Frascati, gdzie Leon XIII, który mianował go kardynałem w 1884 roku, poprosił go o napisanie wspomnień, „Moje trzydzieści pięć lat misji w górnej Etiopii”. Zmarł 6 sierpnia 1889 roku w San Giorgio a Cremano, koło Neapolu. Papież Franciszek ogłosił go czcigodnym 1 grudnia 2016 roku.






