Portret: Błogosławiony Gracija z Kotoru

Gratia Catharensis

Błogosławiony Gracija z Kotoru

Żeglarz, który został bratem konwersem augustianów

Żeglarz z Zatoki Kotorskiej, nawrócony w wieku trzydziestu lat kazaniem usłyszanym w Wenecji, brat konwers u pustelników świętego Augustyna, zmarł w 1508 roku; jego relikwie wróciły do rodzinnej wsi Muo.

Urodzony w 1438 roku w Mula (Muo), nad Zatoką Kotorską, Gracija wiódł życie żeglarzy wybrzeża i pływał po Adriatyku. Około trzydziestego roku życia, podczas postoju w Wenecji, usłyszał kaznodzieję augustianina i postanowił zmienić życie.

Wstąpił jako brat konwers do pustelników świętego Augustyna, najpierw do klasztoru Monte Ortone, koło Padwy, a następnie do klasztoru świętego Krzysztofa w Wenecji, gdzie wyróżniał się modlitwą, pokorą i łaskami, które mu przypisywano. Zmarł tam 9 listopada 1508 roku.

Jego relikwie, przeniesione w 1810 roku do rodzinnej wsi, są czczone w kościele parafialnym w Muo. Leon XIII potwierdził jego kult w 1889 roku; augustianie obchodzą jego święto 7 listopada, diecezja kotorska 9 listopada.