
Gerardus Cagnoli
Błogosławiony Gerard Cagnoli
Pielgrzym, który został franciszkaninem w Palermo
Piemontczyk, który po śmierci rodziców został żebrzącym pielgrzymem, wstąpił do braci mniejszych na Sycylii, pociągnięty świętością Ludwika z Tuluzy, i zmarł w Palermo w opinii cudotwórcy.
Urodzony około 1267 roku w Valenzy w Piemoncie, Gerardo Cagnoli traci rodziców około 1290 roku; rozdaje swoje dobra i wiedzie życie żebrzącego pielgrzyma, odwiedzając sanktuaria Włoch aż po Sycylię.
Poruszony opinią o świętości biskupa franciszkanina Ludwika z Tuluzy, wstępuje w 1307 roku do braci mniejszych w klasztorze w Randazzo u stóp Etny, gdzie odbywa nowicjat, a następnie osiada w Palermo. Już za życia jego imię figuruje w zbiorze znakomitych franciszkanów.
Umiera w Palermo 29 grudnia 1342 roku i spoczywa w bazylice San Francesco. Święty Pius X zatwierdził jego kult w 1908 roku.





