Portret: Błogosławiony Fra Angelico

Ioannes Faesulanus seu Beatus Angelicus

Błogosławiony Fra Angelico

Dominikański malarz z San Marco

Dominikanin z Fiesole, jeden z największych malarzy renesansu, uczynił z fresków klasztoru San Marco modlitwę dla swoich braci; Jan Paweł II ogłosił go patronem artystów.

Guido di Pietro urodził się około 1395 roku w Vicchio w Mugello. Będąc już malarzem, około 1420 roku wstępuje do zreformowanego klasztoru dominikańskiego w Fiesole pod imieniem fra Giovanni. Jego ołtarze — Zwiastowanie z Cortony, Koronacja Matki Bożej, Zdjęcie z krzyża — łączą nowe światło renesansu florenckiego z głęboką pobożnością.

Gdy dominikanie z Fiesole otrzymują w 1436 roku klasztor San Marco we Florencji, maluje on wraz z pomocnikami jego cele, salę kapitulną i korytarze: około pięćdziesięciu surowych fresków, przeznaczonych do medytacji braci. Wezwany do Rzymu przez Eugeniusza IV, a potem Mikołaja V, zdobi kaplicę Mikołajowską w Watykanie; w latach 1450-1452 jest też przeorem Fiesole.

Zmarł w Rzymie 18 lutego 1455 roku i spoczywa w Santa Maria sopra Minerva. Zwany od dawna „błogosławionym Angelico”, doczekał się uznania kultu przez Jana Pawła II, który 3 października 1982 roku udzielił mu mszy i oficjum, a w 1984 roku ogłosił go patronem artystów.