
Król Kastylii, a następnie Leónu, połączył obie korony, odzyskał Kordobę, Jaén i Sewillę i umarł jako pokutnik w Sewilli, gdzie jego ciało spoczywa w katedrze.
Syn Alfonsa IX z Leónu i Berengarii Kastylijskiej, Ferdynand urodził się około 1199-1201 roku i został królem Kastylii w 1217 roku, gdy matka ustąpiła mu korony, a następnie królem Leónu po śmierci ojca w 1230 roku: oba królestwa nigdy już się nie rozdzieliły. Kuzyn świętego Ludwika, ożenił się z Beatrycze Szwabską, a potem z Joanną z Ponthieu.
Prowadzi w Andaluzji długą kampanię: Kordoba upada w 1236 roku, Jaén w 1246, Sewilla w 1248. Każe rozpocząć budowę gotyckich katedr w Burgos i Toledo, wspiera uniwersytet w Salamance i zostawia po sobie opinię sprawiedliwego i pobożnego. Umiera w Sewilli 30 maja 1252 roku, leżąc na popiele, ze sznurem na szyi, po tym jak poprosił swój lud o przebaczenie.
Jego ciało jest czczone w kaplicy królewskiej katedry w Sewilli. Klemens X kanonizował go w 1671 roku. Jest patronem Sewilli i hiszpańskiego rodzaju wojsk inżynieryjnych.











