Brat świecki Papieskiego Instytutu Misji Zagranicznych, z zawodu kowal, spędził sześćdziesiąt dziewięć lat w Birmie, budując kościoły, szkoły, sierocińce i mosty dla misji.
Urodzony 28 czerwca 1898 roku w Introbio nad jeziorem Como, szóste z ośmiorga dzieci, Felice Tantardini uczył się kowalstwa u starszego brata. Zmobilizowany po Caporetto, został wzięty do niewoli w styczniu 1918 roku i przechodził z obozu do obozu aż do ucieczki. Po powrocie do kraju czytał czasopisma misyjne, które zachowywała dla niego siostra, i w 1921 roku wstąpił do Papieskiego Instytutu Misji Zagranicznych w Mediolanie, który już w 1922 roku wysłał go do Birmy.
Pozostał tam blisko siedemdziesiąt lat, wracając tylko raz do Włoch. Chodząc z misji do misji pieszo lub konno, przez dżungle i góry, kuł, ciesielił i zakładał elektryczność, budował kościoły, klasztory, szkoły, sierocińce, szpitale i mosty, katechizował i opiekował się trędowatymi; Birmańczycy nazywali go „kowalem Bożym”. Wycofany w wieku osiemdziesięciu trzech lat, spisał wspomnienia na prośbę swego biskupa i zmarł w Taunggyi 23 marca 1991 roku. Papież Franciszek ogłosił go czcigodnym 11 czerwca 2019 roku.




