
Jedyna córka bogatego Aleksandryjczyka, podała się za eunucha, by żyć jako mnich, i została rozpoznana przez ojca w chwili śmierci.
Według jej Żywotu Eufrozyna była jedyną córką Paphnutiusa, bogatego Aleksandryjczyka, który chciał ją wydać za mąż. Aby uciec przed tym małżeństwem, obcięła włosy, przywdziała męskie szaty i przedstawiła się jako Szmaragd (Smaragdus) w pobliskim klasztorze, gdzie opat, biorąc ją za młodego eunucha, umieścił ją w odosobnionej celi.
Przez trzydzieści osiem lat żyła tam w modlitwie i stała się doradczynią własnego ojca, który przybył szukać pociechy w klasztorze, nie rozpoznając jej. Umierając, ujawniła mu swoją tożsamość; Paphnutius sam został mnichem i zajmował jej celę aż do śmierci. Ta opowieść o charakterze legendarnym należy do cyklu „przebranych mniszek”.







