Mnich z Jumièges, który został biskupem Orleanu, zaprotestował przeciw zajęciu dóbr kościelnych przez Karola Młota, który zesłał go do Kolonii, a potem do Hesbaye, gdzie zmarł w opactwie Saint-Trond.
Urodzony w Orleanie, być może w 687 roku, w zamożnej rodzinie, Eucheriusz od dzieciństwa otrzymał chrześcijańskie wychowanie i około 714 roku wstąpił do opactwa w Jumièges, w diecezji Rouen. Po siedmiu latach życia monastycznego, po śmierci jego wuja Savaryka, biskupa Orleanu, delegacja miasta uzyskała od Karola Młota, majordoma, by został jego następcą. Przywiązany do życia klasztornego, Eucheriusz przyjął biskupstwo w 721 roku tylko pod przymusem.
Po zwycięstwie pod Poitiers w 732 roku Karol Młot rozdzielił dobra kościelne wojownikom, którzy mu pomagali. Eucheriusz zaprotestował, w przeciwieństwie do innych biskupów; majordom zesłał go do Kolonii, gdzie został dobrze przyjęty i stał się popularny, a następnie kazał go przenieść do Hesbaye pod straż księcia Chrodeberta. Pozyskany świętością biskupa, ten pozwolił mu wycofać się do opactwa Saint-Trond koło Liège, gdzie Eucheriusz wrócił do życia monastycznego w modlitwie.
Zmarł tam 20 lutego, około 738 roku według Martyrologium Rzymskiego, w 743 według innych źródeł. Jego grób, w dzisiejszej Belgii, był długo miejscem pielgrzymek, a skarbiec kościoła Notre-Dame w Saint-Trond zachowuje malowane panele, które go przedstawiają. W IX wieku Hinkmar z Reims przekazuje wizję, która mu się przypisuje, w której Karol Młot ukazuje się potępiony za ograbienie kościołów: późna opowieść, która pokazuje pamięć, jaką zostawił jego sprzeciw.






