
Ephraem Syrus
Święty Efrem Syryjczyk
Diakon, „cytra Ducha Świętego”, doktor Kościoła
Diakon z Nisibis, a potem z Edessy, największy poeta języka syryjskiego, nazywany „cytrą Ducha Świętego”.
Urodzony w Nisibis około 306 roku, Efrem został tam wyświęcony na diakona i nauczał w szkole miasta. Ujmował teologię w hymny, madrasze, które śpiewały chóry kobiece, aby nauczać wiary nicejskiej i zwalczać herezje.
Gdy Nisibis zostało oddane Persom w 363 roku, osiadł w Edessie, gdzie nauczał i pisał swoje komentarze do Pisma Świętego. Zmarł w 373 roku, wyczerpawszy się w pomocy ofiarom głodu. Benedykt XV ogłosił go doktorem Kościoła w 1920 roku.
Panie i Władco mego życia, oddal ode mnie ducha lenistwa, zniechęcenia, żądzy władzy i próżnomówstwa.


