
Założyciel Kościoła w Kolosach, który pracował także w Laodycei i Hierapolis; święty Paweł nazywa go „umiłowanym współsługą” i towarzyszem uwięzienia.
Pochodzący z Kolosów we Frygii Epafras był tym, przez którego Kolosanie przyjęli Ewangelię: święty Paweł przypomina im, że zostali pouczeni „przez Epafrasa, umiłowanego naszego współsługę, który jest dla was wiernym sługą Chrystusa”. Troszczył się też o chrześcijan w Laodycei i Hierapolis, sąsiednich miastach doliny Lykos.
Przybywszy do Pawła uwięzionego, dzielił jego więzienie; Apostoł nazywa go w Liście do Filemona „moim współwięźniem w Chrystusie Jezusie” i pisze do Kolosan, że „nieustannie walczy za was w modlitwach”. Późniejsza tradycja czyni go pierwszym biskupem Kolosów, który poniósł śmierć męczeńską, a bazylika Santa Maria Maggiore w Rzymie przypisuje sobie jego relikwie.
Martyrologium Rzymskie wspomina go 19 lipca jako tego, który „wiele pracował dla Ewangelii w Kolosach, Laodycei i Hierapolis”.
Pozdrawia was Epafras, który jest jednym z was, sługa Chrystusa Jezusa, zawsze walczący o was w modlitwach.





