
Pasterz z La Rioja, który został mnichem w San Millán, wypędzony przez króla Nawarry, odnowił kastylijskie opactwo Silos, które od tamtej pory nosi jego imię.
Urodzony około 1000 roku w Cañas, w La Rioja, Dominik pasł najpierw trzody ojca, a potem został kapłanem, pustelnikiem i mnichem w San Millán de la Cogolla, którego został wybrany przeorem. Odmówił oddania królowi Nawarry García Sánchezowi III dóbr klasztoru i musiał udać się na wygnanie do Kastylii.
W 1041 roku król Ferdynand I powierzył mu podupadłe opactwo San Sebastián de Silos. Uczynił z niego wielki klasztor, wyposażony w skryptorium i słynny romański krużganek, przyjmował ubogich i wykupywał chrześcijan niewolonych przez muzułmanów. Zmarł 20 grudnia 1073 roku; już w 1076 roku biskup Burgos podniósł jego relikwie, a opactwo przyjęło jego imię.
Matka świętego Dominika de Guzmán modliła się przy jego grobie przed narodzinami syna, który otrzymał jego imię; królowe Kastylii kazały przynosić sobie jego pastorał opacki podczas porodów. Martyrologium Rzymskie wspomina go 20 grudnia.






