Portret: Święty Klaudiusz z Besançon

Claudius

Święty Klaudiusz z Besançon

Opat Condat, biskup

Opat klasztoru w Jurze, Condat, który później przyjął jego imię, i według tradycji biskup; po odnalezieniu jego nienaruszonego ciała stał się jednym z wielkich świętych pielgrzymkowych Francji.

Historia daje niewiele pewności co do świętego Klaudiusza, którego Żywoty są późne. Według tradycji urodził się około 607 roku w Salins w rodzinie galijsko-rzymskiej, początkowo służył w wojsku, potem został duchownym Kościoła w Besançon, zanim wstąpił do klasztoru w Condat, czyli Saint-Oyend-de-Joux, założonego w Jurze w V wieku. Wybrany opatem około 650 roku, kierował wspólnotą przez prawie pół wieku, zaspokajał jej rosnące potrzeby i sprawił, że zaczęła promieniować.

Tradycja zalicza go także do biskupów Besançon: miał zajmować ten stolec siedem lat, wciąż prowadząc surowe życie mnicha, po czym zrzekł się go i wrócił do Condat. Późne źródła przypisują mu też wprowadzenie reguły świętego Benedykta oraz rentę uzyskaną od króla Chlodwiga II dla klasztoru; niektórzy historycy sądzą raczej, że był biskupem związanym z klasztorem. Zmarł około 699 roku; Martyrologium Rzymskie wspomina go ostrożnie jako tego, „który, jak się uważa, był biskupem i opatem klasztoru w Condat”, i umieszcza jego śmierć około 703 roku.

W XII wieku otwarto jego grób i odnaleziono ciało nienaruszone: pielgrzymi ściągali tłumnie, cuda się mnożyły, a klasztor i miasto przyjęły jego imię. Król Ludwik XI i święty Franciszek Salezy przybywali tam, by się modlić. W 1794 roku rewolucjoniści spalili jego relikwie, z których ocalało tylko przedramię; przechowywane jest w katedrze w Saint-Claude. Jest patronem diecezji Saint-Claude i tokarzy drewna w Haut-Jura.