Portret: Błogosławiony Karol z Blois

Carolus Blesensis

Błogosławiony Karol z Blois

Książę Bretanii

Bratanek króla Francji, książę Bretanii przez małżeństwo, książę o surowej pobożności, zginął w bitwie pod Auray podczas wojny o sukcesję bretońską.

Syn hrabiego Blois i bratanek króla Filipa VI, Karol żeni się w 1337 roku z Joanną de Penthièvre, siostrzenicą księcia Bretanii. Po śmierci księcia w 1341 roku spiera się o księstwo z Janem de Montfort, wspieranym przez Anglię: to wojna o sukcesję bretońską. Pobożny książę nosi włosiennicę, spowiada się każdego wieczoru i chodzi boso po śniegu, by uczcić relikwie świętego Iwona.

Wzięty do niewoli w La Roche-Derrien w 1347 roku, pozostaje dziewięć lat w niewoli w Londynie. Zwolniony za okupem, wznawia walkę i ginie 29 września 1364 roku w bitwie pod Auray. Pochowany u franciszkanów w Guingamp, jest natychmiast czczony przez lud; proces wszczęty w 1371 roku zostaje zawieszony ze względów politycznych, a Pius X potwierdza jego kult w 1904 roku.