Portret: Błogosławiony Bernardo Francisco de Hoyos

Błogosławiony Bernardo Francisco de Hoyos

Pierwszy apostoł Najświętszego Serca w Hiszpanii

Młody jezuita kastylijski, zmarły w wieku dwudziestu czterech lat, otrzymał w 1733 roku „wielką obietnicę” Chrystusa — „Będę królował w Hiszpanii” — i zapoczątkował w królestwie nabożeństwo do Najświętszego Serca.

Urodzony w 1711 roku w Torrelobatón, niedaleko Valladolid, Bernardo Francisco de Hoyos wstępuje w wieku piętnastu lat do nowicjatu jezuitów w Villagarcía de Campos, a następnie studiuje filozofię w Medina del Campo i teologię w kolegium Świętego Ambrożego w Valladolid. Jego kierownicy zauważają u niego niezwykle intensywne życie wewnętrzne.

W 1733 roku lektura dzieła ojca de Gallifet o Najświętszym Sercu głęboko go porusza. 14 maja relacjonuje, że usłyszał obietnicę Chrystusa: „Będę królował w Hiszpanii, i z większą czcią niż w wielu innych miejscach”. Wraz ze współbraćmi, wśród nich ojcem Agustínem de Cardaveraz, upowszechnia nabożeństwo przez kaznodziejstwo i książkę Tesoro escondido, którą inspiruje. Wyświęcony na kapłana w styczniu 1735 roku, umiera na tyfus 29 listopada tegoż roku. Beatyfikowany w Valladolid w 2010 roku; narodowe sanktuarium Wielkiej Obietnicy zachowuje tam jego pamięć.