Portret: Sługa Boży Bernardin Gantin

Sługa Boży Bernardin Gantin

Kardynał, dziekan Kolegium Kardynałów

Arcybiskup Kotonu w wieku trzydziestu siedmiu lat, pierwszy Afrykanin na czele rzymskiej dykasterii i pierwszy nieeuropejski dziekan Kolegium Kardynałów, powrócił, by dokończyć życie w Beninie jako „rzymski misjonarz”.

Urodzony 8 maja 1922 roku w Toffo, we francuskim Dahomeju, jako syn kolejarza, Bernardin Gantin wstępuje w wieku czternastu lat do małego seminarium w Ouidah. Wyświęcony na kapłana w Lomé 14 stycznia 1951 roku, studiuje w Rzymie, w 1956 roku zostaje biskupem pomocniczym Kotonu, a w 1960 roku arcybiskupem Kotonu; uczestniczy we wszystkich czterech sesjach Soboru Watykańskiego II.

Powołany do Kurii w 1971 roku, przewodniczy Komisji Iustitia et Pax, a następnie Cor Unum, i w 1977 roku Paweł VI kreuje go kardynałem. W latach 1984–1998 jest prefektem Kongregacji ds. Biskupów. Wybrany dziekanem Kolegium Kardynałów w 1993 roku, jako pierwszy nie-Europejczyk na tym urzędzie, w 2002 roku składa rezygnację, by wrócić do Beninu: „Opuściłem Rzym ciałem, nie duchem. Jestem rzymskim misjonarzem w moim kraju”.

Umiera w Paryżu 13 maja 2008 roku i spoczywa w kaplicy seminarium Saint-Gall w Ouidah, gdzie Benedykt XVI przychodzi się modlić w 2011 roku. Lotnisko w Kotonu nosi jego imię. W styczniu 2025 roku biskupi Lacjum wydają pozytywną opinię w sprawie wszczęcia w Rzymie jego procesu beatyfikacyjnego.

Opuściłem Rzym ciałem, nie duchem. Jestem rzymskim misjonarzem w moim kraju.
— Wywiad dla 30Giorni, styczeń 2005