Żona i matka z Foligno nawrócona około 1285 roku, tercjarka franciszkańska, podyktowała opowieść o swej drodze mistycznej, Księgę, która uczyniła z niej jedną z wielkich mistrzyń życia duchowego.
Urodzona około 1248 roku w Foligno w zamożnej rodzinie, Aniela wyszła za mąż i miała kilkoro dzieci; wiodła życie światowe aż do kryzysu wewnętrznego około 1285 roku, który skłonił ją do spowiedzi generalnej. Około 1288 roku w krótkim czasie straciła matkę, męża i synów; rozdała swe dobra i wstąpiła w 1291 roku do trzeciego zakonu świętego Franciszka.
W tym samym roku, na pielgrzymce do Asyżu, przeżyła wstrząsające doświadczenie mistyczne. Jej spowiednik, franciszkanin brat Arnold, spisał to, co mu dyktowała: Memoriał, który opisuje trzydzieści kroków ku Bogu, uzupełniony Pouczeniami. Ta Księga, w której mówi o miłości Boga jako o otchłani, przyniosła jej tytuł „mistrzyni teologów”.
Otoczona uczniami, zmarła w Foligno 4 stycznia 1309 roku i spoczywa w kościele San Francesco. Klemens XI przyznał Mszę i oficjum na jej cześć w 1701 roku; papież Franciszek wpisał ją do katalogu świętych przez kanonizację równoważną 9 października 2013 roku.






