Summus regis Dagoberti minister, sancti Eligii amicus, per plus quam quadraginta annos episcopus Rotomagensis et magnus fundationum monasticarum Normanniae patronus fuit.
Dado circa annum 603 prope Suessiones in familia magnorum possessorum natus est; puer cum fratribus Adone et Radone benedictionem sancti Columbani, apud patrem eorum hospitantis, accepit. In abbatia Sancti Medardi Suessionensis instructus et deinde in aula educatus, sub Dagoberto I referendarius factus est, id est cancellariae regiae praefectus, ibique cum aurifabro Eligio amicitiam iunxit. Anno 636 cum fratribus abbatiam Resbacensem, in Bria, condidit, cuius primus abbas fuit sanctus Agilus, e Luxovio veniens.
Sacerdos ordinatus, die 13 Maii anni 641 episcopus Rotomagensis consecratus est, eodem die quo Eligius Noviomensis, et nomen Audoeni assumpsit. Paganismum et simoniam impugnavit et monasteria fovit: sanctum Wandregisilum Fontanellae et sanctum Philibertum Gemmetici adiuvit. Bathildis reginae consiliarius, regni negotiis implicitus mansit et Philibertum iussu Ebroini maioris domus aliquamdiu in custodiam dedit. Vitam sancti Eligii conscripsit, ad historiam saeculi septimi pretiosam.
Circa annum 675, plus quam septuagenarius, Romam peregrinatus est, unde reliquias pro Ecclesia sua rettulit. A pacis legatione Coloniensi reversus, die 24 Augusti anni 684 in palatio regio Clippiaci obiit, in loco ubi hodie urbs Sancti Audoeni sita est. Corpus eius Rotomagum relatum et in basilica Sancti Petri sepultum est, quae abbatia Sancti Audoeni facta est. Reliquiae eius pluries translatae sunt, et cultus eius in Angliam transiit, ubi nominibus Owen aut Ewen honoratur.











