Effigies: Sanctus Audomarus

Audomarus

Sanctus Audomarus

Episcopus Taruennensis

Monachus Luxoviensis a Dagoberto ad Morinos episcopus missus, regionem Taruennensem iterum evangelizavit et centrum monasticum Sithiu condidit, urbis Sancti Audomari cunabula.

Audomarus circa annum 600 prope Constantiam, in Normannia, natus est. Matre mortua, cum patre monasterium Luxoviense ingressus est, a sancto Columbano conditum, tunc magnum Galliae Septentrionalis focum monasticum, ibique sub Eustasio abbate Scripturarum studio institutus est. Circa annum 637, rogante Dagoberto rege, episcopus Taruennensis apud Morinos nominatus est, quos invasiones fere omnino ad paganismum reduxerant, quamvis olim a sancto Victricio Rothomagensi evangelizati essent.

Ut evangelizationem resumeret, monachos Bertinum, Mommolenum et Ebertramnum e Luxovio arcessivit. Dives possessor conversus, Adroaldus, ei praedium Sithiu ad Agnionem flumen donavit, ubi monasterium, futurum Sancti Bertini, et ecclesia Beatae Mariae ortae sunt, circa quam urbs Sancti Audomari crevit. Captivis redimendis et pauperibus sublevandis se impendit. Charta exeuntis vitae eius eum caecum ostendit, manu ab alio ducta subscribentem.

Circa annum 670 inter visitationem pastoralem in Wavrans-sur-l'Aa obiit et, secundum votum suum, in ecclesia Beatae Mariae de Sithiu sepultus est, quae ecclesia cathedralis Audomaropolitana facta est, ubi cenotaphium saeculi tertii decimi conspicitur. Vita eius, saeculo nono conscripta, in codice illuminato saeculi undecimi Audomaropoli servatur. Pro oculorum morbis invocatur, et plura loca nomen eius ferunt. Traditur etiam eum sancto Wandregisilo, futuro Fontanellae conditori, sacerdotium contulisse.