Gothus christianus Symbolo Nicaeno fidelis, circa annum 370 iussu Athanarici regis vivus combustus quod idolum gentis adorare recusasset.
Saeculo quarto Gothi trans inferiorem Danubium consistentes, in hodierna Moldavia et Valachia, adhuc maxima ex parte pagani erant; pars Evangelium acceperat, alii forma Ariana ab Ulfila praedicata, alii in fide Nicaena. Nicetas ad hos posteriores pertinebat. Circa annum 370 Athanaricus rex persecutionem movit ut populum suum ad avitos deos reduceret: idolum in plaustro per tentoria circumvehebatur, et qui id adorare recusabant comburebantur, saepe in ipsis suis domibus.
Nicetas ita circa annum 370 in flammis obiit; popularis eius sanctus Sabas anno 372, eadem persecutione, in flumine Buzău submergetur. Exuviae eius collectae anno 375 Mopsuestiam in Cilicia delatae sunt, ubi eius passio litteris mandata est; eius cultus deinde Constantinopolim pervenit, quae ei ecclesiam dedicavit. Martyrologium Romanum eum die 15 Septembris, die huius translationis, commemorat; Ecclesia orthodoxa Romena eum nomine «Nichita Romanul» veneratur.







