Pronepos sancti Gregorii, olim regis cubicularius deinde catholicos, Armeniam valetudinariis, hospitiis et monasteriis replevit et veneno a Pap rege, cuius flagitia reprehendebat, necatus est.
A sancto Gregorio Illuminatore per patrem Athenogenem ortus, Narses Caesareae in Cappadocia educatus est, ubi Graecam institutionem accepit. Sandukhtae, principi Mamikoniae, nuptus, ex ea filium habuit, futurum catholicum Isaacum Magnum. Viduus, in aula ut cubicularius Arsacis II regis serviebat cum, invitus, Ecclesiae Armeniae caput electus est; Caesareae anno 353 ab Eusebio archiepiscopo consecratus est.
In concilio Aštišatensi, circa annum 354, amplam reformationis rationem probandam curavit: valetudinaria, leprosoria, orphanotrophia et hospitia peregrinorum condita, monasteria et scholae erecta, matrimonia inter propinquos et paganae in funeribus lamentationes vetitae. Historicus Faustus Byzantinus, praecipuus vitae eius fons, eum ostendit Ecclesiae reditus pauperibus distribuendos curantem; discipulus eius, episcopus Chad, haec caritatis opera administrabat.
Reprehensiones eius in Arsacem regem, sororis filii Gnelis interfectorem, ei exsilium attulerunt. Sub Pap rege circa annum 369 revocatus, iuvenis principis dissolutos mores eiusque ad paganismum reditum denuntiavit; Pap eum ad mensam suam in Khakh, ad Euphratem, invitavit et anno 373 veneno necandum curavit. Ecclesia Armena, quae eum «illuminatorem cordium» appellat, ut martyrem veneratur.





