Iuvenis ancilla dominae Iudaeae Thessalonicensis, ad mortem verberata quod clam cum christianis oratum ierat; sub nomine sanctae Madronae una est ex patronis Barcinonensibus.
Secundum Martyrologium Romanum, Matrona Thessalonicae ancilla erat mulieris Iudaeae, Pautillae, uxoris cuiusdam officialis. Christiana clam, a domina sua deprehensa est, quae eam ad religionem suam adducere volebat; percussa et vexata, deinde usque ad mortem verberata, Christum confitens «animam immaculatam Deo reddidit».
Eius cultus in Catalauniam pervenit: sub nomine Santa Madrona Barcinone colitur, quae secundum traditionem medii aevi eius reliquias in eremitorio Montis Iovis et in ecclesia eius nomine dicata servat; ibi die 15 Martii celebratur. Martyrologium Romanum eam die 25 Martii Thessalonicae, in loco martyrii eius, commemorat.







