Effigies: Sanctus Marcianus Cyrensis

Marcianus

Sanctus Marcianus Cyrensis

Eremita in deserto Chalcidis

Patricius Cyrensis eremita in deserto Chalcidis factus, multorum monachorum magister, qui caritatem fraternam ieiunio anteponebat.

Ex familia patricia Cyri, in septentrionali parte hodiernae Syriae, ortus, Marcianus opibus relictis ut eremita in deserto Chalcidis, prope hodiernum Qinnasrin, vixit. Ibi cellam sibi aedificavit tam angustam ut neque stare neque se extendere posset, vesperi tantum parum panis et aquae sumebat et psalmos canebat. Discipuli ad eum convenerunt, inter quos Eusebius, cui praecepta sua tradenda commisit, et Agapetus, qui et ipse monasteria condidit.

Sacerdotium recusavit, dona thaumaturgi celavit et caritatem fraternam ieiunio anteposuit. Rogante tamen episcopo, solitudinem reliquit ut fidem Nicaenam contra Arianos defenderet. Exeunte saeculo IV obiit et clam sepeliri petivit, ne sepulcrum eius locus cultus fieret. Theodoretus Cyrensis vitam eius in Historia religiosa narravit; Martyrologium Romanum, cuius elogium pro Chalcide «desertum Chalcedonense» dicit, eum die 2 Novembris commemorat.