Effigies: Sanctus Marcellus Acoemetus

Marcellus Acoemetus

Sanctus Marcellus Acoemetus

Abbas «Acoemetorum»

Abbas monachorum «qui non dormiunt», quorum psalmodia die noctuque sine intermissione in ripa Bospori vicissim continuabatur.

Apameae in Syria natus, Antiochiae et Ephesi eruditus, Marcellus Constantinopoli se adiunxit communitati ab Alexandro conditae, cuius monachi, in choros distributi, vicissim officium canebant numquam intermittentes: Acoemetae, id est «qui non dormiunt», appellabantur. Eius hegumenus factus est eamque in Irenaeo, in ripa Asiatica Bospori, collocavit.

Eo duce monasterium centenos monachos numeravit et doctrinae ac fidelitatis erga fidem Chalcedonensem domicilium factum est. Marcellus synodo anni 448 interfuit, quae Eutychetem damnavit, et resistentiam sustinuit adversus imperatores concilii adversariis faventes. Circa annum 485 obiit. Martyrologium Romanum eum die 29 Decembris commemorat.