Effigies: Sanctus Magnus Faucensis

Magnus

Sanctus Magnus Faucensis

Monachus missionarius, Algoviae apostolus

Monachus Sangallensis qui Algoviam evangelizavit et Faucibus (Füssen) cellam condidit, unde abbatia Sancti Magni orta est; ad messes tuendas invocatur.

Monachus abbatiae Sancti Galli, Magnus circa annum 730, rogante Wicterpo episcopo Augustano, ad superiorem Lici vallem evangelizandam profectus est. Campoduni praedicavit et Faucibus consedit, ubi cellam condidit circa quam abbatia Benedictina Sancti Magni crevit.

Faucibus die 6 Septembris obiit, verisimiliter anno 756 potius quam 772, qui annus diu receptus erat. Vita eius, sera et fabulis referta, eum dracones et serpentes fugantem ostendit; baculum eius, Faucibus servatum, per agros circumferebatur ad insecta et bestiolas noxias arcendas. Sanctus Algoviae popularissimus manet, pro messibus et pecore invocatus.

7 momenta vitae eius percurrere →