Effigies: Sancta Ludovica de Marillac

Ludovica de Marillac

Sancta Ludovica de Marillac

Conditrix Filiarum Caritatis

Vidua Parisina a Vincentio a Paulo directa, primas Filias Caritatis instituit et caritati formam veri pauperum servitii dedit.

Filia naturalis Ludovici de Marillac, potenti familiae togatae cognata, Ludovica apud Dominicanas Pisciacenses, deinde Parisiis educata est. Capuccinas ingredi cupiebat, sed dissuasa est; anno 1613 Antonio Le Gras, secretario Mariae Mediceae reginae, nupsit, ex quo filium habuit. Morbus mariti et propria eius scrupula eam in longam noctem interiorem demerserunt, quam «lux» die Pentecostes anni 1623 recepta dissipavit.

Anno 1625 vidua, se sub directione Vincentii a Paulo posuit, qui ei visitationem Confraternitatum Caritatis in provinciis commisit. Die 29 Novembris anni 1633 primas puellas rusticas ad pauperibus serviendum venientes domi recepit: sic ortae sunt Filiae Caritatis, quas per septem et viginti annos instituit, rexit et litteris suis comitata est, a valetudinariis ad scholas et triremium remiges.

Parisiis die 15 Martii anni 1660, sex mensibus ante Vincentium a Paulo, obiit. Pius XI eam anno 1934 in Sanctorum numerum rettulit et Ioannes XXIII anno 1960 patronam operariorum socialium declaravit. Corpus eius in sacello viae du Bac, domus matris Filiarum Caritatis, requiescit.