Effigies: Sanctus Canutus Lavard

Canutus dux

Sanctus Canutus Lavard

Dux Slesvicensis, martyr

Princeps Danus, dux Slesvicensis et finium defensor, a consobrino suo in silva Haraldsted interfectus; pater Valdemari Magni regis.

Filius Erici I regis, Canutus Roskildiae anno 1096 natus est; a Skjalm Hvide, principe Selandico, educatus, etiam in aula Saxonica moratus est. Circa annum 1115 iarlus Slesvicensis nominatus, fines meridionales regni pacavit, mercatores et incolas contra incursiones Slavorum protexit, et a Lothario imperatore titulum regis Obodritorum accepit. Cognomen eius Lavard, id est «dominus», reverentiam quam excitabat significat.

Favor eius popularis Magnum consobrinum, Nicolai regis filium, sollicitavit, qui eum die 7 Ianuarii anni 1131 in silva Haraldsted, prope Ringsted, interfici iussit. Ringstadii sepultus, anno 1169, rogante filio suo Valdemaro I rege, in Sanctorum numerum relatus est et multarum sodalitatum Danicarum patronus factus est.