Sacerdos Legionensis ad duo sacella suburbana relegatus, ibi anno 1885 Ancillas Sacratissimi Cordis Iesu et Pauperum condidit, infantibus derelictis, senibus et aegrotis deditas.
Iosephus Maria de Yermo y Parres die 10 Novembris anni 1851 in praedio Jalmolonga, prope Malinalco, natus est, filius advocati Emmanuelis de Yermo y Soviñas; mater eius quinquagesimo die post eius nativitatem obiit et a patre et amita educatus est. Sedecim annos natus Congregationem Missionis Mexici ingressus est, deinde, post vocationis discrimen, institutionem in dioecesi Legionensi prosecutus est, ubi die 24 Augusti anni 1879 sacerdos ordinatus est.
Praedicator acceptus et muneribus in curia functus, ea valetudinis causa relinquere debuit; novus episcopus ei duas parvas ecclesias suburbanas, Calvariam et Sanctum Infantem, commisit, quam nominationem ut humiliationem sensit. Aliquando visu duorum infantium recens natorum derelictorum a porcis devoratorum commotus, die 13 Decembris anni 1885, cum quattuor iuvenibus mulieribus, asylum Sacratissimi Cordis in colle Calvariae aperuit: hoc initium fuit Ancillarum Sacratissimi Cordis Iesu et Pauperum.
Inter calumnias et contentiones scholas, valetudinaria, orphanotrophia, domos senum et domum receptionis mulierum Angelopoli multiplicavit, deinde religiosas suas ad Tarahumaras Sierrae Chihuahuensis misit. Angelopoli die 20 Septembris anni 1904 obiit. Ioannes Paulus II eum in basilica Guadalupensi die 6 Maii anni 1990 Beatum renuntiavit et Romae die 21 Maii anni 2000 in Sanctorum numerum rettulit.















