
Abbas Cluniacensis per sexaginta annos, pontificum consiliarius et Henrici IV imperatoris patrinus, ordinem ad summum florem perduxit et maximam christianitatis ecclesiam aedificari curavit.
Filius comitis Sinemurensis in Brionnensi agro, Hugo quindecim annos natus Cluniacum ingressus est et prior sub sancto Odilone factus est, cui anno 1049, viginti quinque annos natus, successit. Per sexaginta annos ordinem rexit qui mox plus quam mille domos in Europa numeravit; primum etiam monasterium monialium Cluniacensium, Marciniaci, condidit.
Novem pontificum consiliarius et Gregorii VII amicus, Henrici IV imperatoris patrinus, in controversia de investituris mediatoris partes egit et colloquio Canusino anno 1077 interfuit. Anno 1088 aedificationem tertiae ecclesiae abbatialis Cluniacensis incohavit, amplissimae christianitatis ecclesiae usque ad novam basilicam Sancti Petri Romae exstructam. Die 28 Aprilis anni 1109 obiit; Callistus II eum anno 1120 in sanctorum numerum rettulit.




