Canonicus et medicus Turonensis, bona sua pro vita eremitica reliquit et dies suos ut eremita veneratus prope Moritonium finivit.
Turonis circa annum 1026 natus, Guillelmus canonicus Sancti Venantii erat et medicinam feliciter exercebat. Visio eum ab amore pecuniae avertit: bona sua pauperibus distribuit et cum matre, deinde solus, in silvas Cenomaniae et Britanniae ut eremita vivere profectus est, vitam magnae austeritatis agens.
Post peregrinationem Hierosolymitanam in Occidentem rediit et tandem prope Moritonium, in Normannia, consedit, ubi fideles ad eum consulendum concurrebant. Ibi circa annum 1103 obiit. Reliquiae eius in ecclesia collegiata Sancti Ebrulfi Moritoniensi servantur, quae cranium eius custodit, et cultus eius in dioecesibus Constantiensi et Vallensi vivus manet.








