
Chlodovei nepos et rex Burgundiae, Cabilloni sedem habens, inter bella fratricidalia Merovingorum rex paenitens fuit, in pauperes et ecclesias liberalis.
Filius Chlotarii I et Ingundis, Chlodovei nepos, Guntramnus Suessione circa annum 532 natus est. Mortuo patre anno 561, regnum Aurelianense et Burgundiam accepit, deinde Cabilloni sedem posuit. Regnum eius bello inter fratres eius Sigibertum et Chilpericum turbatum est, quos frustra reconciliare conatus est. Filiis amissis, anno 577 nepotem suum Childebertum II, Sigiberti et Brunichildis filium, adoptavit et cum eo anno 587 pactum Andelaüense iniit, quo successio inter eorum regna statuta est.
Vita eius culpis non caret: Gregorius Turonensis refert eum uxorem repudiasse et medicos reginae Austregildis, ipsa moriente rogante, interfici iussisse. Idem tamen historicus, qui eum bene noverat, eum «bonum regem Guntramnum» appellat: concilia congregavit, ecclesias et pauperes donis cumulavit et, pestilentia saeviente, ieiunia et preces publicas indixit. Gregorius addit fila e pallio eius avulsa aegrotos sanare creditum esse.
Circa annum 577 prope Cabillonem abbatiam Sancti Marcelli condidit, in qua psalmodiam perpetuam instituit. Cabilloni die 28 Martii anni 592, vel 593 secundum quosdam historicos, obiit et in basilica Sancti Marcelli sepultus est. Subditi eius statim eum ut sanctum venerati sunt, et Martyrologium Romanum eum exhibet ut regem qui «culpas suas paenitentia et pietate expiavit». Saeculo XVI Huguenoti reliquias eius disperserunt; solum cranium servatum est, quod Cabilloni in theca argentea custoditur.





