Effigies: Sanctus Geroldus

Geroldus

Sanctus Geroldus

Eremita Vallis Walseriae Maioris

Nobilis Raetus qui uxorem et liberos reliquit ut in valle Vorarlbergiae eremiticam vitam ageret; eius eremitorium prioratus Sancti Geroldi factum est.

Ex nobili familia Raetiae ortus, Geroldus, ut traditur, uxorem et liberos reliquit ut vitam paenitentiae in solitudine Frisun, in Valle Walseria Maiore, ageret. Anno 970 terras suas abbatiae Einsidlensi donavit, ubi duo filii eius, Cuno et Udalricus, monachi facti sunt. Circa annum 978 obiit.

Eremitorium eius prioratus Einsidlensis factum est, hodie Propstei Sankt Gerold, quae nomen vico dedit. Reliquiae eius, primum Einsidlam translatae, die 19 Aprilis anni 1663 ad Sanctum Geroldum redierunt; effossiones annis 1965 et 1966 sub choro ecclesiae factae sepulcrum eius invenerunt. Orans prope arborem cavam cum asino depingitur.