Effigies: Sanctus Germanus Autissiodorensis

Germanus Autissiodorensis

Sanctus Germanus Autissiodorensis

Episcopus Autissiodorensis, Britanniae christianae defensor

Vir in administratione publica illustris, episcopus Autissiodorensis factus, haeresim Pelagianam in Britannia impugnavit, sanctam Genovefam Deo consecravit et Ravennae obiit dum pro Armoricis intercedit.

Autissiodori ex familia locupleti natus et Romae in iure institutus, Germanus altis muneribus in administratione imperiali fungebatur cum clerus et populus Autissiodorensis eum anno 418, mortuo sancto Amatore, episcopum elegerunt. Ex eo tempore vitam asceticam amplexus est et monasterium prope urbem condidit.

Anno 429, cum sancto Lupo Trecensi, in insulam Britanniam missus est ad haeresim Pelagianam impugnandam; ibi Britannos contra Pictos et Saxones clamore «Alleluia» ad victoriam duxisse fertur. In itinere, Nemetoduri, parvulam Genovefam animadvertit eamque Deo consecravit. Alterum iter in Britanniam circa annum 445 fecit.

Ravennam profectus ut ab imperatore veniam Armoricis rebellibus peteret, ibi die 31 Iulii anni 448 obiit. Corpus eius Autissiodorum relatum est, ubi abbatia Sancti Germani cryptam eius Carolinam servat. Vita eius, a Constantio presbytero Lugdunensi conscripta, inter praecipuos fontes historiae Galliae saeculi V numeratur.

16 momenta vitae eius percurrere →