FC✠

Fulbertus Carnotensis

Sanctus Fulbertus Carnotensis

Episcopus Carnotensis, scholarum magister

Gerberti discipulus, scholam cathedralem Carnotensem celeberrimam Occidentis fecit et post incendium anni 1020 ecclesiam cathedralem restituit, cuius ingens crypta superest.

Modesto genere ortus, Fulbertus Remis apud Gerbertum Aureliacensem, futurum Silvestrum II papam, studuit. Circa annum 990 Carnoti docuit, quam urbem focum intellectualem sui temporis celeberrimum fecit: e tota Europa conveniebant ad artes liberales, medicinam et Scripturam discendas, adeo ut discipuli eum «venerabilem Socratem» appellarent. Anno 1006 episcopus Carnotensis electus est.

Pastor et principum consiliarius, copiosas epistulas reliquit, in quibus praesertim, in epistula ad Guillelmum ducem Aquitaniae, mutua vassalli et domini officia definit. Virginis valde devotus, cuius velum Carnotum servat, hymnos et sermones pro Nativitate Mariae composuit. Post incendium ecclesiae cathedralis anno 1020 eius reaedificationem suscepit; crypta quam exstrui fecit adhuc nomen eius fert. Die 10 Aprilis anni 1028 obiit, et Carnotum eum inde ut sanctum colit.