
Beatus Franciscus Palau
Carmelita Discalceatus, eremita et conditor
Carmelita rerum novarum anni 1835 causa e conventu suo expulsus, eremita in exsilio et in insula Es Vedrà, Carmelitas Missionarias condidit et aegrotos curans obiit.
Aitonae, prope Ilerdam, anno 1811 natus, Franciscus Palau y Quer seminarium reliquit ut ad Carmelitas Discalceatos Barcinonenses accederet. Anno 1835 conventus incensus est et religiosi dispersi; anno sequenti sacerdos ordinatus, missiones praedicavit, deinde ab anno 1840 ad 1851 in Gallia exsulavit, ubi eremita vixit et coetum discipulorum moderatus est.
Barcinonem reversus, scholam catecheseos pro adultis, Escuela de la Virtud, aperuit, quam gubernium anno 1854 clausit, eum Ebusi commorari iubens. Ibi saepe in insulam Es Vedrà se recipiebat, ubi contemplationem Ecclesiae ut «dilectae» suae altius excoluit. In Balearibus fraternitates fratrum et sororum Carmelitarum condidit, ex quibus ortae sunt Carmelitae Missionariae et Carmelitae Missionariae Teresianae. Tarracone die 20 Martii anni 1872 obiit, postquam aegrotos epidemia correptos curaverat. Anno 1988 beatificatus est.







