
Episcopus saeculi VI in Ergyng et Gwent, sancti Samsonis magister, inter conditores Ecclesiae Cambricae numeratur; reliquiae eius Landavi quiescunt.
Dubricius saeculo VI ministerium suum exercuit in regno Ergyng, in hodiernis finibus Angliae et Cambriae, et in Gwent; multae eius regionis ecclesiae nomen eius ferunt. Vita sancti Samsonis, saeculo VII conscripta, eum ostendit episcopum tempore Quadragesimae monasteria visitantem et Samsonem diaconum, deinde presbyterum ordinantem.
Traditio medii aevi, quam Liber Landavensis refert, eum primum episcopum Landavensem facit, et Galfridus Monumetensis eum regem Arturum coronasse narrat, quod ad legendam pertinet. In insulam Bardsey (Ynys Enlli) eremita secessisse dicitur, ubi obiit. Anno 1120 Urbanus episcopus reliquias eius in ecclesiam cathedralem Landavensem transferri curavit.










