Effigies: Sanctus David Garedjensis

Sanctus David Garedjensis

Eremita, unus e tredecim Patribus Syris

Monachus ex Syria cum Ioanne Zedazenensi veniens, in deserto Garedjensi lauram condidit, unde maximum Georgiae complexum monasticum in rupe excisum ortum est.

Saeculo VI ex Syria cum Ioanne Zedazenensi eremita veniens, David unus est e tredecim Patribus Syris qui vitam monasticam in Iberia confirmant. Primum in spelunca montis Tphilisi imminentis vivit, deinde cum discipulo suo Luciano in desertum Garedjense secedit, in clivos semiaridos qui planitiem Iorensem cingunt.

Circa eorum speluncas laura oritur; discipulus eius Dodo alterum monasterium condit, et eremi multiplicantur donec ingentem complexum in rupe excisum efficiant. Hierosolymam peregrinatus, David in conspectu urbis constitisse fertur, se indignum existimans, et unum tantum lapidem rettulisse, inde ut «lapidem gratiae» cultum. Garedjae altera parte saeculi VI moritur; eius sepulcrum, iam saeculo IX peregrinationis locus, anno 2000 apertum et restauratum est.