
Chrodogangus Mettensis
Sanctus Chrodegangus Mettensis
Episcopus Mettensis, canonicorum legifer
Caroli Martelli cancellarius, deinde episcopus Mettensis et abbatiae Gorziensis conditor, canonicis primam vitae communis regulam dedit atque in Galliam liturgiam et cantum Romanum induxit.
Ineunte saeculo VIII in Hasbania, in hodierna Belgica, e nobili gente Francorum Pippinidis cognata natus, Chrodegangus in abbatia Sancti Trudonis, deinde Mettis instituitur. Caroli Martelli referendarius, deinde cancellarius fit, quod munus sub Pippino Brevi retinet. Die 1 Octobris anni 742 episcopus Mettensis ordinatus, in regni negotiis locum suum servat: anno 753 Pippinus eum obviam mittit Stephano II papae, a Langobardis oppresso, quem usque in Galliam comitatur.
Post mortem sancti Bonifatii papa ei pallium confert, eumque archiepiscopum et Sedis Apostolicae apud Francos legatum constituit. Circa annos 748-749 abbatiam Gorziensem prope Mettas condit, et Gengenbacensem atque Laureshamensem fovet. Circa annum 755 clero cathedralis suae regulam triginta quattuor capitulorum, sancti Benedicti exemplo inspiratam, conscribit, Regulam canonicorum: in ea canonici vitam communem agunt, simul fidelibus ministrantes. In Concilio Aquisgranensi anni 816 ex parte recepta, per totum Occidentem diffunditur.
Mettis liturgiam Romanam et cantum Roma allatum inducit, unde celebris schola cantus Mettensis orta est, et anno 762, in synodo Attiniacensi, societatem orationis inter episcopos et abbates instituit. Laureshamensi monasterio reliquias sancti Nazarii, Gorziensi sancti Gorgonii impetrat. Mettis die 6 Martii anni 766 moritur et in abbatia Gorziensi sepelitur; insignis reliquia in cathedrali Mettensi asservatur. Paulus Diaconus, exeunte saeculo VIII, ei in Gestis episcoporum Mettensium laudatorium elogium tribuit.







