
Societatis Iesu sodalis Parisinus magnae mansuetudinis, tredecim annos missionarius apud Huronas et Tionontatos, dum morientem absolvit occisus.
Filius consiliarii regii, Carolus Garnier in collegio Claromontano Lutetiae studuit et anno 1635 sacerdos ordinatus est. Pater eius primum profectioni eius in missiones obstitit, deinde cessit: iuvenis Societatis Iesu sodalis Quebecum die 11 Iunii anni 1636 appulit et statim Huroniam, ad sinum Georgianum, petiit. Eius epistulae ad fratrem, Carmelitam, vitam interiorem ardentem et magnam erga Virginem pietatem testantur.
Ad Tionontatos missus, Etharitae erat cum Iroquenses eo die 7 Decembris anni 1649, pervigilio Immaculatae Conceptionis, irruerunt. Duabus glandibus ictus, ad vulneratum quendam se traxit ut eum absolveret et securi confectus est. Confrater eius Paulus Ragueneau narrationem eius mortis collegit. Anno 1930 in Sanctorum numerum relatus, nomen dedit municipio Quebecensi Saint-Charles-Garnier.














