Effigies: Beatus Carolus Blesensis

Carolus Blesensis

Beatus Carolus Blesensis

Dux Britanniae Minoris

Nepos regis Franciae, per matrimonium dux Britanniae Minoris, princeps austerae pietatis, in pugna Alrayensi bello de successione Britannica obiit.

Filius comitis Blesensis et nepos Philippi VI regis, Carolus anno 1337 Ioannam de Penthièvre, neptem ducis Britanniae, in matrimonium duxit. Mortuo duce anno 1341, ducatum cum Ioanne de Monteforti, ab Anglia sustentato, contendit: bellum de successione Britannica. Princeps pius, cilicium gerebat, singulis vesperis confitebatur et nudis pedibus per nivem incedebat ut sancti Ivonis reliquias honoraret.

Apud Rupem Derriani anno 1347 captus, novem annos Londinii captivus mansit. Pretio redemptus, certamen resumpsit et die 29 Septembris anni 1364 in pugna Alrayensi cecidit. Apud Franciscales Guingampenses sepultus, statim a populo veneratus est; processus anno 1371 apertus ob causas politicas suspensus est, et Pius X anno 1904 eius cultum confirmavit.